لذت زندگی

این آخرین حرفای من تو این وبلاگ هست.نمیدونم چقدر برات مهم هست از زندگی لذت ببری.یا دوست داری اسیر روزمرگی ها بشی و بعد حسرت بخوری .اولین قدم برای لذت بردن تغییر نگرش هست  پس  بیا   مثبت فکر کن و بدبینی رو کنار بذار  و   خوب به این حرفایی که زدم فکر کن .

من دیگه فرصتی برای وبلاگ نویسی ندارم . از همه دوستانی که نوشته هامو خوندن ممنونم. اگه دوست دارن منو از لینکشون پاک کنن چون دیگه به روز نمیشم. واز این بابت از همشون معذرت می خوام و  به خاطر این زحمت ازشون تقاضای بخشش دارم.

اگه دوست داشتین مطلب پایینی رو بخونین فکر کنم ارزش یه بار خوندنو داشته باشه.

امیدوارم لحظه لحظه زندگی قشنگتون لذت بردن باشه.

ببین اگر خوب دقت کنی.می فهمی همانطور که زمین در حال حرکت هست.ما آدم ها هم در حال حرکت هستیم ما هم مانند راننده ای در یک مسیر داریم حرکت می کنیم. خب مثل هر مسیر دیگه ای مسیر ما هم مقصد دارد. منتها خدا این شانس رو به ما داده که اول جاده نباشیم  و ما در یک نقطه مبدا ( شبیه نقطه صفر در نموداری که یک طرف اون مثبت ها و یک طرف اون منفی هاست .) قرار داریم. دلیل این ادعای من پاک بودن ما در کودکی هست. بنابراین هرچه به طرف خوبی ها میریم (مثبت ها ). از بدی ها دور میشیم (منفی ها ).لذت بردن در نمودار در طرف منفی ها قرار داره یا مثبت ها ؟ فکر کنم قبول داریم در طرف مثبت ها پس اگر تو زندگی از بدی ها دور بشیم به لذت بردن نزدیک میشیم. حالا دوست داری لذت ببری یا نه؟ اگه دوست داری  لذت ببری .خودتو در نمودار به مثبت ها برسون. ضمنا ما نمی تونیم تو نقطه صفر بمونیم. میدونی چرا؟ چون گفتم در حال حرکت هستیم .ممکنه طرف بدی ها قرار بگیریم یا مثبت ها.( چون تو عمرمون هم بدی و هم خوبی انجام داده ایم و با توجه به در حال حرکت بودن ما امکان نداره مانند کودکی صفر باشیم یا میزان بدی هایمان بیشتر است که در نمودار طرف منفی ها قرار می گیریم یا میزان خوبی هامون بیشتر هست که طرف مثبت ها قرار می گیریم.) اگر از زندگی لذت نمی بری اگر احساس نا امیدی میکنی.اگر حال خوبی نداری بدون  که تو نمودار زندگی در طرف منفی ها قرار داری.برای لذت بردن بیا طرف مثبت ها. برای این کار سعی کن رفتار های مثبت انجام بدی و از رفتارهای منفی فاصله بگیری.قطب مثبت در واقع خداست که طبق نظر مولوی اصل وجود ما از اون جاست (نیستان در شعر مولوی ) و قطب منفی شیطون هست که مثل ویروس در کامپیوتر وجود ما قرار میگیره و ضد برنامه های ریخته شده توسط خداوند عمل میکنه (رفتارهای خلاف اصل وجود ما ) در اصل وجود ما .لذت بردن از زندگی مثل یک فایل قرار داره شیطون تو این فایل مثل ویروس نفوذ میکنه و ما رو از لذت های واقعی مثل مهربانی  با هم . لذت بردن با هم .شکوفایی استعداد هامون.خوش بینی .خوشحالی از موفقیت فامیل های دورمون ( بقیه آدم ها ).لذت بردن از تشکیل خانواده و داشتن فرزند و و لذت بردن از پرورش فرزند . محبت به همسر . محبت به همه فامیل های دور ( بقیه آدم ها ).لذت مناجات و درد دل با معبود و با اصل وجودمون. و همه امور مثبت و لذت های واقعی موجود در فایل وجودمون محروم میکنه و به جای این لذت های واقعی فایل ویروسی خودشو قرار میده  که تو اون لذت های ویروسی قرار دارن مانند: سکس بدون خانواده .ماده مخدر.مشروب.دزدی کلاهبرداری .فقط فکر خود بودن .بدبینی .حسادت. و همه امور منفی.   اولین قدم مثبت اندیشی هست پس شک نکن.

فکر کنم  علت اصلی که از زندگی لذت نمی بریم این هست که درست فکر نمی کنیم .  هر احساسی داریم به خاطر درک ما از وقایع هست .علت درست فکر نکردن ادراک نا صحیح ما هست.می خوای خطاهای ادراکی رو بشناسی ( منبع :  کتاب از حال بد به حال خوب نوشته دکتر دیوید برنز و ترجمه مهدی قراچه داغی )

مرد مثبت.مرد قهرمان.مرد اخلاق.قلب شیر  به میهن بازگشت .این رویداد مثبت رو به همگان تبریک عرض می نمایم.

خیام یکی از ستارگان شعر و ادب و اندیشه پارسی همواره بر زندگی در لحظه و لذت بردن از زندگی تاکید می کند . این هم اشعاری از این مرد بزرگ:

ای آمده از عالم روحانی تفت         حیران شده در پنج و چهار وشش و هفت

می خور چو ندانی از کجا آمده ای     خوش باش ندانی به کجا خواهی رفت

امروز تو را دسترس فردا نیست         واندیشه فردات به جز سودا نیست

ضایع مکن ایندم ار دلت شیدا نیست      کاین باقی عمر را بها پیدا نیست

این هم برای کسانی که هی غصه می خورند:

این یک دو سه روزه نوبت عمر گذشت       چون آب به جویبار و چون باد به دشت

هرگز غم دو روز مرا یاد نگشت                روزی که نیامده است و روزی که گذشت

این هم برای کسانی که شبها دیر می خوابند به جای اون چند برابر در روز جبران می کنند:

در خواب بدم مرا خردمندی گفت       کز خواب کسی را گل شادی نشکفت

کاری چکنی که با اجل باشد جفت      می خور که به زیر خاک می باید خفت

او زندگی را در لذت بردن می داند:

می نوش که عمر جاودانی این است        خود حاصلت از دور جوانی این است

هنگام گل و باده و یاران سر مست           خوش باش دمی که زندگانی این است

اینو برای اونایی میگم که خیال می کنند خیام تشویق به میگساری می کنه . اولا اگه خیام میگسار بود ذهنش نمی کشید شعر بگه. ثانیا نمی تونست فکر کنه و راجع به هستی نظر بده. ثالثا اون میدونه تو پیری استعدادهارو نمیشه شکوفا کرد و میگه تا جوونی این کارو بکن. اگه منظورش به می خوردن بود اینقدر نمی گفت تا جوونی می بخور مگه پیرا با می خوردن مست نمیشن؟ چرا از خوابیدن نهی می کنه اگه معتقد هست ما باید هی می بخوریم در حالی که می خوردن همانا و خوابیدنای طولانی همان؟  زمان خیام تریاک و حشیش هم بوده اگه  خیام تشویق به می خوردن می کنه چرا تشویق به مواد مخدر رو نمی کنه؟ می خوردن در زبان خیام بهره مندی از لذت شکوفایی استعداد هاست.

 اگه مطالب قبلی رو خونده باشی باید بدونی استعداد تو با انیشتین یک عدد هست .  یعنی عددی مثلا ١٠٠ .ولی  در رمز ژنتیکی انیشتین مقدار ٧٠ از ١٠٠ استعداد فیزیک  ثبت شده. برای  همفری بوگارت ٧٠ تا بازیگری . برای بتهوون ٧٠ تا  موسیقی. برای گاس هیدینک ٧٠ تا  فوتبال . برای شما ؟  پس عدالت در تقسیم استعداد رعایت شده. پس چرا همه موفق نیستند؟  چرا اون  فرد استعداد ٧٠ فیزیک داره اما  مثل انیشتین نیست؟ جواب: اون فرد از لحاظ استعداد مانند انیشتین هست یعنی وقتی اون دو تو سن ۵-۴ سالگی بودن و بازی می کردن هیچ فرقی با هم نداشتن. ولی انیشتین خودشو به کمک سیستم آموزشی پیشرفته آلمان شناخت. البته خیلی زود در سن ١٠ سالگی . ولی اون هرز رفت . به خاطر  هزار ویک دلیل از رشته پزشکی سر در آورد. ممکنه بگی چرا تو آلمان یا جای دیگه  انیشتینی پیدا نشد؟  جواب:  پیدا شد و شناسایی هم شد ولی انیشتین هایی که تنبل بودن . انیشتین هایی که فقط دنبال پول و خوشگذرونی بودن . انیشتین هایی که از کشف فرمول لذت نمی بردن و حال ندارن سراغ کشف فرمول برن .انیشتین هایی که احساس دین به خود و بشریت ندارن چه جور  بشن آلبرت انیشتین معروف در حالی که نمی خوان بدرخشن. برای موفقیت داشتن استعداد شرط هست ولی کافی نیست .  تمرکز.پشتکار. اشتیاق. دنبال پول نبودن. احساس مسئولیت نسبت به خود  عوامل این چنینی لازم هستن تا شکوفا بشن.  در پایان میگم که خیلی مسخره است که این دنیا محل لذت بردن نباشه .اگه لذت نمی بری به خودت شک کن . بدون  که ظرف وجودت هنوز خالیه .   دیر نشده سعی کن ببین چه استعدادی داری که کشفش نکردی ؟   خواهش می کنم خودتو از لذت زندگی محروم نکن

بارها شنیده ایم دنیا محل مکافات و دار مکافات هست. یا دنیا دار فانی هست. گذرگاه هست. کاروانسرا هست. و این که دنیا محل لذت بردن باشه برای ما قابل هضم نیست.حتی شما که دارید این مطلبو می خونید باور درونی و نهادینه شده ندارید که دنیا محل لذت بردن هست. اما اگر ما بر اساس کتاب آفرینش بررسی کنیم به نتایج دیگه ای می رسیم .ببین همه ما اعتقاد داریم انسان موجود پیچیده و پر از استعداد هست حتی اینو قبول داریم که انسان ها در طول حیا تشون تموم استعداد هاشون بارور نمیشه.حتی کسی مثل انیشتین  با اون همه شکوفا کردن استعداد گفته من از ١٠ درصد مغزم استفاده کردم. پس اینو قبول داریم که انسان کلا فراوان استعداد داره که حتی اگه مثل انیشتین روز و شب کار کنه نمی تونه همه استعدادشو بارور کنه.اما کسی ممکنه بگه مگه همه مثل انیشتین اون همه استعداد دارن؟ من میگم همه ما معتقدیم خدا عادل هست. مطابق عدل اون به همه یه مقدار استعداد داده منتها به یکی مثل انیشتین استعداد فیزیک دان شدن داده به یکی موسیقی دان شدن مثل بتهوون یا   گاس هیدینک برای مربی شدن یا بوگارت برای بازیگر شدن و مثال زیاده.پس استعداد انیشتین با بتهوون و هیدینک و بوگارت یک اندازه است. منتها هرکدوم تو یه رشته. این حکمت خداست اگه همه فیزیکدان میشد ند هم حوصله مردم سر می رفت هم هیچ لذتی برای هیچ فردی ایجاد نمی شد. فکر کنم  دیگه پذیرفته باشید که استعداد شما از انیشتین کمتر نیست.خب با این همه استعداد که کشف نکردی . همین جور آک بند مونده . وجودت هم که مثل ظرف خالی هست. یه ظرف بزرگ خالی. که باید با شکوفایی استعداد هات پر می شد .می خوای از زندگی لذت هم ببری؟  ببینم اگه این دنیا محل پر شدن این ظرف نیست لابد اون نیا محل پرشدنش هست.نه خیر خدا اون دنیا  باز خواستت می کنه میگه چرا این همه فرصت برای لذت بردن بهت دادم. ولی وقتتو تلف کردی رفتی سراغ مزخرفاتی مثل سکس بدون خانواده .اعتیاد. مشروب .اون چیزایی که به نظرت لذت اومد.  مثل سیر شدن با آدامس. در حالی که می تونستی غذا بخوری.لذیذ تر هم بود.نه مضر؟ بیایید نگرشمونو لذت نگر کنیم. لذت های پایان نا پذیر و دائمی. حتی بعد مرگمون بگن انیشتین عجب مخی بود. بوگارت عجب بازیگری بود. یا بتهوون عجب آهنگ سازی بود....  حتی روحمون بعد از مرگ لذت ببره .

اشعار حافظ سرتاسر پر از افکار مثبت و ترویج نگرش مثبت و امیدواری و لذت بردن از هستی است اکنون به نمونه هایی از آن اشاره می کنم :

ایدل مباش یکدم خالی زعشق و مستی

وانگه برو که رستی از نیستی و هستی

یا او راه رسیدن به آمال و آرزو ها را در بالا رفتن از نردبانی می داند که رو به آسمان حرکت می کند :

در آستان جانان گر سر توان نهادن

گلبانگ سر بلندی بر آسمان توان زد

او موفقیت خود را نیز از بالا می داند :

گر به دیوان غزل صدرنشینم چه عجب

سالها پیروی صاحب دیوان کردم

حافظ  که خو د از کسانی است که به قوانین و برنامه های دستگاه خلقت پی برده است ما را به تلف نکردن وقت رهنمون می سازد:

وقت را غنیمت دان آنقدر که بتوانی

حاصل از حیات ای جان این دمست تا دانی

همچنین در دیدگاه او هرکس به اندازه مساوی و به حکم عدل و داد خدا حق لذت بردن دارد و توصیه می کند تا عمر داری لذتی که خدا برای تو مقرر کرده( یعنی همون شکوفایی استعداد هایت ) رابهره مند شو :

کام بخشی گردون عمر در عوض دارد

جهد کن که از دولت داد عیش بستانی

حافظ راه رسیدن به  موفقیت را دوری از آدم های نا موفق و دوری از خلق و خوی آن ها می داند:

نازنینی چو تو پاکیزه و پاک نهاد

بهتر آن است که با مردم بد ننشینی

برای رسیدن به آرزوها یک توصیه عملی دارد :

دعای صبح و آه شب کلید گنج مقصود است

بدین راه و روش میرو که با دلدار پیوندی

در توضیح این بیت این رو بگم که در روانشناسی کشف شده است که ذهن انسان در شب و صبح زود فراگیری بالایی دارد.و در کیش ما گفته اند که در این لحظات آدم به عالم بالا نزدیکتر هست .پس بیایید در شب از کارهایی که مانع موفقیت و لذت بردن ما از زندگی شده و آن ها را در طی روز انجام داده ایم از خودمان و از خدا پوزش بطلبیم و در صبح زود از او مدد بخواهیم که در طی آن روز هر چه می کنیم برای لذت بردن و کشف و شکوفایی استعداد هایمان باشد.